Հասա՜ւ

Ստեփան Աստուրեան

Լաւ լուր մը ունիմ. ինքնահոս գրիչս հասա՜ւ:
Գիտե՛մ ի՛նչ պիտի ըսէք.« շնորհաւոր ըլլա՜յ, Ստեփան», «աչքդ՝ լոյ՛ս, Ստեփան», բայց ձեր մեղմ ժպիտին եւ ձեր «գլխուն ետեւէն»…

Read story

Ձիս

Մատլին Շորթ

Երբ եօթերորդ դասարան էի, ընտանիքս ձի մը գնեց ինծի։ Այս ձին գեղեցիկ եւ ազնուական էր. վեց տարեկան էր եւ անունը Արիա էր։ Շատ կը սիրէի զինք…

Read story

Deferred Pleasure

Harout Dedeyan

Reconstructive memory is a remarkable thing; it often places events we experience on the shoreline of our minds like rough stones, allowing the spilling waves of time to wash over them…

Read story

Պատուհանէ Պատուհան

Հերա Նաճարեան

Ճառագայթ մը ի՛նքն է պատուհանէն բացուած նեղ փեղկերուն միջեւ, համակ ժպիտ, խանդ ու կորով, լոյս մը իսկակա՛ն, լաւատեսութեամբ ու գիտութեամբ լեցուն. Հերա՜ա՜…

Read story

Hawk Moment

Ruben Sulahian

On a lazy summer day, sitting on my patio, sipping homemade lemonade, and pondering the secrets of the universe, I witnessed an incredible incident. Perhaps for someone living on a farm or in the woodlands, this could’ve been a routine event…

Read story

Աշխարհներ

Անի Աստուրեան

Հոտերը կը գծեն կեանքս. կարծես աներեւոյթ թել մը կը կապէ զանոնք ու կը քաշուի անցեալէն մինչեւ ներկայ: Հոտերու, բոյրերու երկա՜ր եւ ձիգ պարան մը, որուն վրայ աշխարհներ կը բռնուին…

Read story

Դէպի

Հ.Փ.

Անջատուիլ հողէն, երկաթեայ խոշոր ամանին կամ կառքին մէջ այս նստած՝ բարձրանալ վեր։ Իւրայատուկ պահ մըն է…

Read story

Indelible

Shahé Kasparian

Recollections that stick with you forever are indelibly imprinted in the deepest parts of your own upstairs memory banks. These moments can be from childhood, adolescent life, college age, family gatherings, vacations…

Read story

Մանկութեան խաղընկերներս

Մատլին Շորթ

Ամբողջ կեանքս կատուներ ունեցած եմ։ Երբ ծնայ, ծնողներս ունէին երկու կատու՝ Արջ-Արջը եւ Աթինան…

Read story

Բռնեցի Վայրկեանը ու…Անքուն Մնացի

Հերա Նաճարեան

Խնդալով, աղմուկով, իրարու մեղսակից՝ եկան, ուրախացուցին, գացին: Մինչ այդ՝ ընթրիքի սեղանին վրայ, դիտեցի ձագերս երկա՜ր. յիշեցի Նարեկին դասարանային խմբանկարը, ուր կատակի համար՝ տղաքը պեխ գծեր էին…

Read story

Դէպի Հոն

Անի Աստուրեան

Ես հարուստ եմ… կեանքո՛վ:
Ամէն առտու աչքերս կը բանամ առօրեայ եւ իրական կեանքիս. կը ցատկեմ անկողինէս ու կը սկսիմ այն, որ բոլոր շուրջիններուս տրուած է. սովորական օր մը, իր տարբերանգ պահերով…

Read story

Upside-Down

Harout Dedeyan

“Look, look!” – cries Johnny, brimming with excitement, holding up a paper with both hands, watercolor paint dripping from the bottom edge.
“Blue and yellow make green!”.
Seeing my neighbor’s five-year old kid experience a magical moment…

Read story

L’Envie de Mer

Catherine Dedeyan

Ça y est; ça me reprend; l’envie de mer.
Chaque année, quand  la chaleur monte d’un cran, l’envie de  mer réapparait. L’envie d’aller me jeter dans l’eau. Malheureusement, la mer n’est pas très tentante, par ici. Les vagues sont puissantes et saturées de sable…

Read story

The Tango

Shahé Kasparian

The conductor raises his hands, looks left and then right, then swings his baton, and voila, a distinct sound of a note starts, the piano and the viola hops, and excitement in the air pops.  Two figures slowly striding towards one another one-step at a time, dragging and sliding their purposeful shoes…

Read story

Յարդէ Գլխարկ Մը

Հերա Նաճարեան

Յարդէ գլխարկ մը կը շարժի վարը՝ պարտէզին մէջ. կանաչ ծառերուն խիտ թաւուտին տակ, յարդէ գլխարկ մը…
Տանտիրուհիս է,Պոլոնիայի տան:
Սլացիկ, նրբակազմ, ճկուն եւ արագ շարժումներով կը հետեւի…

Read story

Մեր «Յատուկ» Ընթրիքը

Լին Տէրտէրեան

Ամէն տարի քորնտ պիֆ եւ կաղամբ կ’եփեմ Սուրբ Փաթրիքին Օրուան առթիւ:  Այս ճաշը կը սիրեմ որովհետեւ աւանդական եւ համով կերակուր է եւ եփելը դիւրին է:  Այս տարի Ռոպըրթը շատ քիչ աղով քորնտ պիֆ մը գտաւ, եւ կարծեցինք որ ատիկա լաւ բան մըն էր…

Read story

Once a Fisherman…

Shahé Kasparian

Having reached and passed more than two thirds of my life, one cannot help but sometimes recollect and reminisce of the old days, memories of growing back in Beirut, memories of a childhood home in Hazmiyeh.  I remember when I was a year old in my parents’ flower garden…

Read story

Քսաներեքը եւ Ես

Անի Աստուրեան

23andMe- «Քսաներեքը եւ Ես»-ը իրարու ծանօթ ենք երեք տարիէ ի վեր: Սկիզբը ուշադրութիւն չէի դարձուցած իրեն, բայց օր մը սկսայ մտածել անհամար կարելիութիւններուն մասին, որ այս ծնաքննութիւնը կրնար ընծայել ինծի: Օրինակ՝ քրոջս աչքերը քաշուած ըլլալուն…

Read story

Փարիզ – Լոնտոն – Տուպայ

Հերա Նաճարեան

Ի՞նչ անապատ. Ի՞նչ արեւ:
Կանաչ անապատ. ծաղիկներ անհատնում. ճերմակ ծխածաղիկներ՝ (petunia) ամէն կողմ: Արմաւենիներ ու ծառե՜ր, ծառե՜ր կանա՛չ: Դարպաս ու ճամբաներ. Անվերջանալի խնամք ու գեղեցկութիւն…

Read story

The Hands

Shahé Kasparian

Born with five tiny digits in each hand, nurtured and fed, they grew longer, rounder and plumper, until one day they touched a board with black and white keys, creating sounds of heaven, so majestic and pure, so dramatic and clear, so sensitive and passionate, brassy and soft…

Read story

Մամա՜

Անի Աստուրեան

Զարմանալի է, չէ՞, որ նոյնիսկ երբ երկար ատենէ ի վեր դադրած ենք երեխայ ըլլալէ, յանկարծական վախի մը ակնթարթին կը վերադառնանք մանկութեան եւ բնազդաբար «մամա՜» կը պոռանք…

Read story

Տարօրինակ Վայրկեաններ Մեր Աշխարհէն

Հերա Նաճարեան

Կիրակի էր. պատշգամէն լսուող բահի միօրինակ հարուածներու ձայնը հետաքրքիր նայուածքս դէպի վար ուղղեց. «նորէ՛ն ձայն՝ կիրակի օրով…». մղձաւանջս է. ձա՛յն…

Read story

Half-Moon

Harout Dedeyan

Why do we keep glancing backwards, sorting through memories? – I ask.
The past makes the present bearable – she replies.
There are scents that transport me to specific moments in my childhood…

Read story

Բառերու Հմայքը՝ Ծովափին

Անի Աստուրեան

Կը սիրեմ նմանութիւններ գտնել լեզուներու եւ բառերու միջեւ: Ուրկէ՞ եկած է այսինչ բառը. ինչպիսի՞ փոփոխութիւններու ենթարկուած է եւ ե՞րբ…
Ամենէն  մօտիկ բարեկամներս Հրաչեայ Աճառեանի արմատական եւ Ստեփան Մալխասեանցի բացատրական բառարաններն են…

Read story

You Can’t Go Yet

Shahé Kasparian

Holding me tight, you carried me for the first time, bundling, cuddling and loving.  Then I found my own feet and got off your lap, only to hold your hand, strolling, hopping, and striding. I outgrew my shell and begat my own.  Now I hold the hands that will one day hold mine….

Read story

Les Péniches sur La Seine

Catherine Dedeyan

Quand j’étais petite, une de mes occupations préférées était de regarder les péniches passer sur la Seine.  La rue où j’habitais, donnait  sur une de ses rives. Je m’asseyais sur la berge et j’attendais qu’elles viennent et elles venaient ; car elles étaient nombreuses à transporter toute sorte de charge…

Read story

Մանկութեանս Կորսուած Աղուոր Վայրկեանները

Հերա Նաճարեան

Կասիային բո՞յրը, թէ՞ մարդուն ձայնը առաջ ականջիս կը հասնի. կը ցատկեմ անկողնէս:
–Սահլէ՜պ, Սահլէ՜պ. կը մօտենայ, կը մօտենայ, կը… թըթ.թըք-թըրըք-թըք-թըք… երկու անիւներով սայլակը, վրան՝ հսկայ սանը…

Read story

Մուշաքքալ

Անի Աստուրեան

Երբ օդը ամպոտ է եւ թեթեւ անձրեւը կը մաղուի երկրին վրայ, երբ տուները կը կորսնցնեն իրենց սովորական գոյները եւ կը նմանին երկնքէն արծաթագոյն թելերէ կախուած մոխրագոյն, առանձնացած տուփերու, տարօրինակ բան մը կը պատահի ինծի…

Read story

Cat and Mouse

Harout Dedeyan

His communication skills are limited to three directives: “let me in”, “feed me” and “let me out”, in that particular order. Actually four, if you add “leave me alone” to the short list, but that’s the default status so it doesn’t really count. Family members love our green-eyed fluffy orange cat to death…

Read story

Բռնել Վայրկեանը

Հերա Նաճարեան

Նոյենբեր 19, կէսօրէ ետք. ժամը 4:30:
Ճեմարանի դէմ, պատշգամէս, վերամուտի առաջին տեղատարափը եւ որոտումը կը վայելեմ ու մաղուող անձրեւին հետ…դպրոցիս գունատած պատերը եւ աւիշաքամ կոտրտած ճիւղերը ծառերուն կը յուզեն զիս…

Read story

«Նոսթալճիք»

Ռութ Ալահայտոյեան

Աշունը շատ կը սիրեմ: Սկիզբը օդը դեռ տաք է եւ օրերը երկար են. ամառը բոլորովին չենք ձգած. բայց նոյեմբերին սկիզբը բան մը կը փոխուի:  Ժամացոյցի սլաքները մէկ ժամ ետեւ կը դարձնենք, եւ կանուխ կը մթննայ. օդը կը ցրտի, եւ տօնական օրերու պատրաստութիւնները կը սկսին… 

Read story

Անծանօթ եւ Անանուն Աքլորս

Հերա Նաճարեան

Քու քու լի քո՜ւ, քու քու լի քո՜ւ, կուշտ ու կուռ խնդացի մտքովս, երբ առաջին անգամ լսեցի. պատմեմ՝ ինչո՛ւ:

Այս ահաւոր, պատուհասներով լեցուն աշխարհին մէջ յարակարծային չակերտներ կը բացուին յանկարծ… 

Read story

Միտքս է

Անի Աստուրեան

Լման հաւը, խաշած կամ փուռէն ելած՝ ճաշասեղանին վրայ: Ընտանիքիս բոլոր անդամները, հաւաքուած՝ գիւղի տան պատշգամը, որուն շուրջ հսկա՜յ կարմիր, կապոյտ եւ դեղին վարագոյրներ կան: Մայրս խոհանոցէն կը բերէ փիլաւը, աղցանը եւ այլ համով բաներ… 

Read story

Հաճելի Յիշատակ Մը

Լին Տէրտէրեան

Երբ պզտիկ էի, ձկնորսութեան կ’երթայի հօրս հետ:  Կը քշէինք դէպի լեռներուն մէջ գտնուող լիճ մը: Կը նստէինք պզտիկ նաւակի մը մէջ, ձկնորսի եղէգներ՝ մեր ձեռքը, եւ կը սպասէինք ձուկերու:  Պանիրի մանր պատառներ կը գործածէինք խայծի համար եւ միշտ շա՜տ ձուկ կը  բռնէինք… 

Read story

Remember When?

Harout Dedeyan

The call comes just as I turn the computer off and start getting ready to leave for the day.

“Layout approval tomorrow at 5AM” he says.
“5AM? That’s way too early!” I protest.

Read story

Կեանքիս Երկուշաբթիները

Հերա Նաճարեան

Կիրակի իրիկնամուտ է… մելամաղձոտ եմ, տխուր:  Ժամերը չեն սահիր. պզտիկ աղջիկ եմ. աճապարելու բան չկայ. կեանքը իր ընթացքը կը շարունակէ, բայց ես յաճախ, ընդհանրապէս տխուր եմ:  Յանկարծ կը սթափիմ. յաջորդ օրը երկուշաբթի է…

Read story

Ֆարմըրզ Մարքէթ

Անի Աստուրեան

Նախ՝ ձկնավաճառին. դէպի ձախ:

— ¡Hola!, ինչպէ՞ս էք. ո՞ր ձուկը յարմար է տապկուելու համար:

— Սնափըրը:

Read story

Ձօն

Քաթրին Տէտէեան

Կը պատմուի թէ ժամանակին՝ երկու տարեց կիներ թուղթի մնացորդներ կը ծամէին, զանոնք մածուկի վերածելով․ այդ մածուկը կը գործածուէր առօրեայ իրերու՝ սկուտեղներու,տուփերու եւ այլ նման իրերու պատրաստութեան համար։  Թուղթը յարգի էր այն օրերուն…

Read story

Կանաչներս

Հերա Նաճարեան

Մանկութեանս յոռի սովորութիւն մը ունէի:  Ճեմարանին կից գերմանական հաստատութիւն մը կար. մուտքին՝ ծաղիկներու երկա՜ր շարք մը: Պզտիկ աղջիկ՝ ամէ՛ն անցնելուս աղուոր փունջ մը կը կազմէի հոնկէ քաղած ծաղիկներովս, եւ անսահման ուրախութեամբ մը լեցուն՝ կ’երթայի տուն…

Read story

Band-Aid

Harout Dedeyan

Early morning.

Water, sugar and coffee grounds come together in the cezve, like an overture preparing you for the trying day ahead.  The mixture burbles lethargically, hinting at a possibly calm forecast.

Read story

Ուպունթու

Անի Աստուրեան

Ասկէ տասը տարի առաջ էր կարծեմ, որ հանդիպած էի վազող մարդուն: Ամէն կէսօրէ ետք, գործէս վերադարձիս, շունս պտոյտի կը հանէի. կը քալէինք միասին. ինք՝ խոտերը հոտոտալով. ես՝ ամպերն ու ծառերը դիտելով: Ամէն կէսօրէ ետք վազող մարդը կը տեսնէի…

Read story

Թռչնիկներս

Հերա Նաճարեան

Երբեմն երջանիկ կը զգանք ոչինչ բաներով. գոհունակութեան զգացումով կը լեցուինք. թէեւ երջանկութիւնը աւելի խորունկ ու դժուար հասանելի՝ ամբողջ մարմինդ ու միտք կլանող զգացում է… բայց երբ շատ համեստ ես եւ կեանքի պայմաններուն համակերպիլ կը փորձես…

Read story

A Kind Of Heaven

Elise Youssoufian

My feet are planted half a meter apart within a wooden frame, holding it steady as I keep the thick, off-white cotton thread taut, pulling it round the front from left to right, then from right to left round the back. Again and again, loop after loop the thread and I are creating pairs of warps, , each pair one half of a whole…

Read story

Can you hear me now?

Harout Dedeyan

It’s the greatest show on earth.

There is no stage, no curtain or a set show time for that matter.  The spectacle starts whenever the actors decide to show up.  When they do, the fun is contained only by the limits of one’s imagination…

Read story

Օպիւսոն

Հերա Նաճարեան

Բարե՛ւ, սիրելի ընկերուհիս…իմ մասիս հարցուցեր ես…

Գիւղ ելած էի երկու օրով, գիրքերս եւ ձեռագործերս հետս առած:

Մաշալլա՜ օպիւսոն է, որ ըրի…

Read story

Թզենի

Քաթրին Տէտէեան

Հին թզենի մը կայ մեր տան ետեւը։ Երեսուն տարիէ աւելի է որ հոն կը գտնուի․ նախ թոյլիկ ճիւղ մըն էր, այժմ հաստատուն ծառ է։ Երեխաներուս մեծ մայրը տնկած է զայն․ «Քեսապի թուզ է», կ՛ըսէր։

Read story

Պահել

Անի Աստուրեան

Միշտ սիրած եմ արդուկել: Ճմռթկուած շապիկը երբ դնեմ սեղանին՝ կեանքիս զանազան թնճուկները կարծես տարածած կ’ըլլամ դիմացս. աջ ձեռքով կ’առնեմ արդուկս, կը կոխեմ շոգետուր կոճակին վրայ եւ դանդա՜ղ կը յառաջանամ կապոյտ կամ ճերմակ կնճիռներուն վրայ.

Read story

Three Little Words

Harout Dedeyan

The door opens to reveal his morning face.  Messy hair, puffy eyes, toothbrush sticking out from the center of the white foamy ring on his lips, like a dart that’s hit the bullseye.  He approaches me behind my desk and starts tapping my shoulder …

Read story

Սուրճ

Անի Աստուրեան

Օրուան ամենէն սիրած պահս առաւօտն է: Յաճախ մտածած եմ թէ՝ ինչո՞ւ, ու միշտ ալ հասած եմ նոյն եզրակացութեան. որովհետեւ օրուան սկիզբն է. որովհետեւ լոյսը նոր բացուած է ու խոստմնալից հանդիպումի մը պէս ինծի կը սպասէ: Բայց …

Read story

The Ride

Harout Dedeyan

Friday morning ritual.

I slip on my riding boots, my mesh jacket, and ceremoniously zip them up.  I carefully spread my knee protectors open, adjust and strap them over my knees.  I grab my sling bag …

Read story

Տուն հասնելու հաճոյքը

Անի Աստուրեան

Օր մը ըսիր ինծի, որ մեր առօրեայի ընթացքին պարզ հաճոյքներ պատճառող բաներ կան եւ որ եթէ ուշադիր ըլլանք անոնց, կրնանք «բռնել» երջանկութեան գաղտնիքը:

Այդ օրէն ի վեր…

Read story